Τρίτη, Μαρτίου 30, 2010

Ποιός είσαι;

Προχωράς με το κεφάλι ψηλά. Χαιρετάς τον κόσμο και συνεχίζεις.
Μιλας ώρες μαζί της σαν να μην υπάρχει αύριο.
Κι όταν είναι η ώρα απλά προσπερνάς.
Αν μόνο είχες έναν καθρέφτη εκέινη τη στιγμή...
Για να κοιτάξεις πρώτα την έκφρασή σου, να δεις τα μάτια σου που τρέχουν πάνω της κι ύστερα, όπως γυρνάς την πλάτη να ρίξεις μια κλεφτή ματιά.
Και μετά συνέχισε το δρόμο σου.
Πόσος φόβος σε διακατέχει;
Ή μήπως είναι ντροπή;
Ή απλά αυτός είσαι;
Όταν έχεις την απάντηση, χτύπα της την πόρτα.