Κυριακή, Οκτωβρίου 12, 2014

Όλα όσα μισείς

Όλα αυτά που δεν σ’ αρέσουν. Όλα αυτά που μισείς.
Όλες σου τις ανασφάλειες μπροστά σου θα στις βγάλω.
Δεν αλλάζω άλλο, δεν προσαρμόζομαι άλλο, δεν προσπαθώ από δω και πέρα.
Δεν θα κλαφτώ για ό,τι έχω περάσει, δεν θα κλείσω το στόμα μου, όχι άλλα ψέματα φίλε. Αδιαφορώ για τι σ’αρέσει πλέον. Δεν τα παράτησα όλα για να’ χω κι άλλη καταπίεση. Έχασα μια φορά τον εαυτό μου, μα δεν το ξανακάνω.
Είμαι αυτό στο οποίο κλείνεις τα μάτια. Είμαι αυτό που φοβάσαι. Όλα όσα φοβάσαι. Ανήσυχη, ανυπάκουη, ξεροκέφαλη, δοκιμασμένη. Παιδεμένη, αγαπημένη. Όσα σιχαίνεσαι. Όλα πάνω μου. Κάνω, μιλάω, προκαλώ. Χορεύω, τραγουδάω, ξεσπάω, φωνάζω.
Και ναι, πονάω. Νιώθω. Αμέτρητες φορές έχω νιώσει. Αμέτρητες έχω πέσει. Κι ακόμα πιο πολλές έχω σηκωθεί. Θέλεις ανθρώπους γύρω σου ντουβάρια. Θέλεις ανθρώπους που δεν έχουν ζήσει. Σε τρομάζει ο πόνος μάτια μου, σε τρομάζουν οι εμπειρίες.
Αδυνατείς να καταλάβεις πως δεν είναι όλα επιλογές. Δεν ζήτησες να γίνεις έτσι, δεν ζήτησες να ζήσεις κάποια πράγματα. Σκληραίνουνε οι άνθρωποι με τον καιρό, σκληραίνουνε οι άνθρωποι με τις εμπειρίες.
Το λένε δύναμη ψυχής μωρό μου το να συνεχίζεις. Μακάρι να μη χρειαστεί ποτέ σου να το μάθεις. Στο εύχομαι ολόψυχα. Μόνο ευτυχισμένα πρόσωπα τριγύρω σου να έχεις. Με ωραίο παρελθόν, καθαρό. Χωρίς μαύρα σημεία, χωρίς δάκρυα, χωρίς κρυμμένα μυστικά και λάθη. Μάθε να ην κρίνεις όμως αν δεν ζήσεις. Να μπερδεύουν κάθε μέρα τ’ όνομά σου. Να σε φωνάζουνε σε άλλο γένος από αυτό που είσαι. Να τους θυμίζεις μέρα νύχτα κάποιον άλλον. Χρόνια παλεύω να συμφιλιωθώ με το παρελθόν. Αυτό που δεν ακούμπησα, αυτό που δεν γνώρισα. Πάνω μου πλέον γραμμένο, να το βλέπω. Κι ίσως το συνηθίσω κάποια μέρα.
Τέρμα το κρυφτό με σένα, τέρμα η προσπάθεια. Κάτσε κάπου και δες με να ξεμακραίνω, να φεύγω, να μην ρίχνω πίσω ματιές.
Και δες όλα αυτά που σιχαίνεσαι. Δες τα όλα πάνω που τώρα. Θα δεις γυναίκα, όχι κοριτσάκι, όχι σκιά. Ψηλοτάκουνα λοιπόν να κάνουν θόρυβο στα πλακάκια.
Ν’ ακούγονται, να χτυπάνε. Με τα ρούχα που μισείς. Μαύρα και προκλητικά.
Να δίνουν μια εικόνα που απεχθάνεσαι. Τη σκληρή.
Βαμμένη, προετοιμασμένη. Να διατάζω, να υπάρχω.

Όχι πια χαμένη.
Όχι πια ερωτευμένη.

Πάρε το κίτρινο και δίνε του.