Κυριακή, Αυγούστου 22, 2010

Αλλαγή πορείας

Άρχισα πάλι το περπάτημα. Δεν τρέχω. Χαζεύω.
Με βλέπεις; Με καταλαβαίνεις; Αμφιβάλλω.
Πλέον Αμφιβάλλω για πολλά. Πλέον δε θα σου δώσω σημασία.
Πλέον θα περιμένω.
Είπαμε, εξασκημένη στην υπομονή, εξασκημένη στους τοίχους.
Χρειάζονται και τα δύο αυτή τη φορά. Σταματάς να ενδιαφέρεσαι, σταματάω να νοιάζομαι.
Πάνω που φεύγω από κάτι, με τραβάς εσύ. Δεν θα στην κάνω τη χάρη, δεν μου την κάνεις ούτε εσύ.
Δεν θέλω άλλες συμβουλές από φίλους, δεν θέλω άλλες κουβέντες από φίλους.
Τώρα που άρχισα να νιώθω πάλι τα άκρα μου θα αρχίσω και να τα χρησιμοποιώ.
Για να περπατάω, για να αγγίζω, να παρατηρώ.
Δεν θα σαι πια στο πλάνο μου μωρό μου.
Δεν θα στριμώξω άλλο εδώ μέσα.
Δεν βλέπεις, δεν με ξέρεις, κι όμως υποθέτεις.
Πόσα βάζεις με το μυαλό σου, πόσο μακριά ταξιδεύει ο νους σου.
Κι έτσι μου ξυπνάς τους Γιάννηδες.
Για άλλη μια φορά τους απρόσωπους, τους ξένους, τους κενούς.
Αυτούς που ό,τι και να βλέπουν δεν με νοιάζει.

2 σχόλια:

Ναύτης είπε...

αυτο θα ήθελα αν το έχω γράψει κι εγω...

keep walking...

καλημέρα!

silly redhead* είπε...

:)