Παρασκευή, Αυγούστου 20, 2010

Λονδίνο, 6 Μαΐου 1981.

Το κείμενο αυτό είναι από το 4ο τεύχος του περιοδικού Οδός Πανός.Τακτοποιώντας πράγματα, κεράκια κι ένα σωρό μπιχλιμπίδια, μέσα σε μια κούτα με βιβλία, ήταν κι αυτό το τεύχος στον πάτο, καταχωνιασμένο. Σε μια εποχή που μας έχει φιμώσει, σε μια χώρα που μας έχει κόψει τα φτερά, με πολιτικούς που μας παραμυθιάζουν, αρχηγούς που διατάζουν, αφεντικά που απολύουν και δουλειές που χάνονται, σ'αυτόν τον τρόμο ωθούνται οι νέοι. Κι ας μην είμαστε στο 1981, κι ας μην είμαστε στο Λονδίνο. Ποιές επαναστάσεις, ποιές πορείες, ποιός ξεσηκωμός. Αλί στη νέα μας γενιά, αλί και στην παλιά.




Κείμενο γραμμένο από τον Χρήστο Γιωτόπουλο.

" Δύο άνεργοι νέοι προτίμησαν να αυτοκτονήσουν, παρά να σταθούν στην ουρά του ταμείου επιδομάτων. Ο Σην Γκράντ, ετών 18 και ο Ράφφυ Ράθμπον, 19,βρέθηκαν νεκροί σε κλεμμένο αυτοκίνητο. Είχαν διοχετεύσει καυσαέρια από την εξάτμιση στο αυτοκίνητο μέσα, με ένα πλαστικό σωλήνα. Ο θάνατός τους επήλθε εντός 15'. Η μητέρα του Ράφφυ βρήκε το τελευταίο γράμμα τους. Σ' αυτό διάβασε:"Τί απομένει να κάνουμε πια, αφού δεν υπάρχει δουλειά για κανέναν; Τα παιδιά γυρίζουν σε γωνιές και στενά, κι οι αστυνόμοι τους περνούν για ύποπτους και τους κυνηγούν Σε λίγο, όπως βαδίζει η χώρα, κανείς δεν θα βρίσκει δουλεια. Για αυτό οι νέοι στρέφονται στη βία. Τί απόμεινε πια; Δεν έχουμε πολλή ώρα. Σε λίγο πεθαίνουμε. Αλλά ό,τι και να μας συμβεί, δεν πειράζει."




Για αυτό οι νέοι στρέφονται στη βία. Γιατί όσο και να πιστεύεις, σε ό,τι και να πιστεύεις, δεν μπορείς μια ζωή να γυρνάς και τ' άλλο μάγουλο. Είναι ήδη κόκκινα και τα δύο.

Σταμάτα να πιστεύεις πως είναι απ' τον ήλιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: