Κυριακή, Οκτωβρίου 29, 2006

Σ'άκουσα

-Πότε θα αλλάξεις;
Πότε θα σοβαρευτείς;
Πότε θα μάθεις να συμορφώνεσαι;
Πότε θα αρχίσεις να κρύβεις αυτά που αισθάνεσαι;
Πότε θα σταματήσεις να πληγώνεσαι;
Να κλαις;
Να παίρνεις τηλέφωνα;
Να ζητάς παρηγοριά;

-Γιατί,σε κούρασα;
Δεν αντέχεις άλλο;
Εσύ δεν μου λεγες να είμαι αληθινή;
Να ζητάω αυτό που θέλω;Να μην κάνω πίσω;
Τώρα γιατί τα αλλάζεις;

-Γιατί σε βλέπω να υποφέρεις...
Πότε θα μάθεις;

-Έμαθα τώρα.
Και συνεχίζω να μαθαίνω.

Καιρός μου ήταν.
Πώς να μινυρίζω, πώς να υπομένω.
Και πώς να πονάω...

4 σχόλια:

philos είπε...

Για σένα γράφτηκε το όσο με πληγώνεις τόσο με πορώνεις...
Εκπληκτικά και τα τελευταία δύο σου κείμενα.

silly blonde είπε...

Ξέρεις πάντα πως να με κάνεις να χαμογελάω..
Ευχαριστώ πολυ!

Jason είπε...

Πάντα θα μαθαίνεις, πάντα θα μαθαίνουμε όλοι.
Ίσως θα ήταν καλύτερα να ήξερες από πριν.
Αλλά μπα... μάλλον όχι.
Δεν πρέπει να έχει και πολλή αξία έτσι...

silly blonde είπε...

Oxi,de 8a xe axia...
8a proxwrouses panta sta sigoura.
An kai polles stigmes to eyxomai.
Na payw na trww ta moutra mou.
Estw gia ligo...