Τρίτη, Ιουλίου 11, 2006

Έλεος

Σκέψεις και πράξεις.
Εφιάλτες.και σε κηνυγούν.Εκεί,πίσω από την πόρτα.
Με αυτό,το ίδιο βλέμμα,απαξιωτικό και χαώδες.
Να την κλείνει κι εσύ να μένεις πίσω.Χώρισμα μωρό μου να ορθώνεται.
Δεν αναπνέεις,δεν υπάρχεις.Κοιτάς και δε βλέπεις.
Είσαι εκεί,με νιώθεις;Και να μην απαντά.
Έτοιμα όλα στο μυαλό σου για να αρχίσεις να τρέχεις.
Κι οι άλλοι να σε κοιτούν και να σε λυπούνται.Να γελάνε,
να ψυθιρίζουν μεταξύ τους.
Ξέρεις τί λένε.Για σένα,για αυτόν,για την κατάντια σου.
Σε νοιάζει;Πάντα έτσι δεν έκαναν;
Πώς να σε φωνάζω;Θα σε λέω Γιάννη.Και τους άλλους τριγύρω.
Εύκολο όνομα,συνηθισμένο,να μην κουράζομαι.
Ίδιοι είναι όλοι,μια μάζα.Μαζί τους κι εγώ.
Ναι,Γιάννη θα σας λέω.Πολλές παροιμίες που με κάνουν να σας θυμάμαι.
Απλά πράγματα.Έτοιμη σκηνοθεσία.
Γειά.

4 σχόλια:

Jason είπε...

"Ίδιοι είναι όλοι, μια μάζα..."
"Έτοιμη σκηνοθεσία..."

Και είσαι μόνο 18...;
Κρίμα δεν είναι...;

silly blonde είπε...

Ουάου!!...
Δεν περίμενα να έχω comment σ'αυτό το πόστ!!Κανείς δεν καταλαβαίνει συνήθως τί γράφω!Με παρηγορείς.
Ίσως επειδή είμαι 18.Ίσως για αυτό.Τα επόμενα χρόνια μπορει να με αλλάξουν.Προς το παρόν...έτοιμη σκηνοθεσία και όλοι Γιάννηδες...
Ευχαριστώ για το comment,να σαι καλά.

Jason είπε...

Ίσως σε καταλαβαίνω επειδή κι εγώ είμαι 20.
Ίσως επειδή γράφεις πολύ εκφραστικά.

Όπως και να 'χει, θα σε επισκέπτομαι.
Καλή συνέχεια.

silly blonde είπε...

Ευχαριστώ! :)